حالا یک سوال چرا این قدر معماران قرن ۲۱ به سمت ساختار می رن ؟اصلا آیا ساختار و ماهیت  پروژه های معماری در حال ترنسمیت شدن هست اصلا معماری و ساختارهای آن می تواند در حال تکوین و به وجود آوردن فضای جدید  متعلق به قرن حاضر را به وجود آورد ؟آیا اساسا هنوز هم در دنیای سیلانی امروز فضا یکی از مهم ترین عوامل معماری محسوب می شود؟

البته این حرفاهایی که گفتم فقط مربوط به پروژه فوکساس نمیشه تقریبا تمام آرشیتکتهای امروز هر کدوم به مدل و با کدهای خودشون به دنبال این ساختارها در پروژههای خودشون هستن برای نمونه به این دو پروژه از OMA-UNStudio البته  حدید- آزیمپتوت حتی نورمن فوستر- هرتزوگ دمورون - بن ون برکل و..هم به دنبال همین ساختارها  در پروزه هاشون هستن ولی هرکدوم به شیوه و با کدهای خودشون به راستی چرا ؟

UNStudio’s Post Rotterdam

OMA-Coolsingel Cube, Rotterdam